İlk yüzey, evin editoryal cümlesidir
Giriş konsolu, eve dair ilk görüntüyü kurar; fakat aynı zamanda anahtar, posta, çanta ve güneş gözlüğünün bırakıldığı yoğun bir kullanım alanıdır. Yalnızca dekoratif bir sahne tasarlarsanız günlük eşyalar kısa sürede kompozisyonun üzerine yığılır. Önce hareketi, sonra görüntüyü planlayın.
Kapıdan girince hangi elinizle anahtarı bıraktığınızı, çantanın nereye gittiğini ve ayakkabı çıkarırken neye ihtiyaç duyduğunuzu gözlemleyin. Konsolun bir ucunu günlük iniş alanı, diğerini daha sabit seçki için ayırın. Küçük bir tepsi veya kap, hareketli eşyayı sınırlar; tüm yüzeye yayılmasını önler.
Tek bir dikey odak seçin
Ayna, sanat baskısı veya duvar tekstili girişte dikey odak oluşturabilir. Üçünü birden kullanmak dar alanda yoğunluk yaratır. Ayna ışığı çoğaltır ve son kontrol işlevi görür; sanat baskısı daha kişisel bir karşılama sağlar; tekstil ise akustiği ve dokuyu yumuşatır. Evin ihtiyacına göre birini ana parça seçin.
Ana parçanın tam ortalanması gerekmez. Hafifçe yana alınmış ayna, diğer tarafta lamba veya uzun vazo için alan açar. Asimetri, kullanım alanını daha esnek kılar.
Üç ölçekle kompozisyon kurun
Konsolda yüksek bir öğe, orta boy bir obje ve alçak bir kap yeterlidir. Yüksek öğe lamba veya dal taşıyan vazo; orta öğe heykel ya da kutu; alçak öğe anahtar tepsisi olabilir. Bütün parçaları benzer boyda seçtiğinizde yüzey düzleşir.
Giriş dar ise objelerin derinliğini ölçün. Büyük vazo kapı geçişine taşabilir, keskin köşeli parça çantaya takılabilir. Kompozisyonun güzelliği, geçişi engellememesiyle tamamlanır.
Akşam görünümünü unutmayın
Giriş alanları çoğu zaman doğal ışığı az alır. Küçük masa lambası veya duvara vuran yumuşak ışık, eve dönüş anını daha sıcak yapar. Çok güçlü tavan ışığı yerine düşük seviyeli katman, konsoldaki objelerin gölgelerini belirginleştirir.
Aynanın karşısında doğrudan çıplak ampul olmamasına dikkat edin; yansıma kamaşma yaratabilir. Lambayı yana alıp ışığı duvara veya yüzeye yönlendirmek daha sakin sonuç verir.
